Μέσα σε ένα μαγευτικό φυσικό περιβάλλον, δίπλα από τον υδατοφράκτη της Γερμασόγειας, σε απόσταση 14 περίπου χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πόλη της Λεμεσού, βρίσκεται κτισμένο το χωριό Φοινικάρια.

Το χωριό βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 70 μέτρων, αλλά προς τα βόρεια αυξάνεται μέχρι και τα 600 μέτρα. Η περιοχή είναι διαμελισμένη από τους μικρούς παραπόταμους του ποταμού Γερμασόγειας.

Τα Φοινικάρια δέχονται μια μέση ετήσια βροχόπτωση γύρω στα 490 χιλιοστόμετρα και στην περιοχή τους καλλιεργούνται εσπεριδοειδή, ελιές και ελάχιστα σιτηρά. Ένα μεγάλο μέρος της διοικητικής του έκτασης στα βόρεια του οικισμού καταλαμβάνεται από το κρατικό δάσος της Λεμεσού.

Από συγκοινωνιακής άποψης τα Φοινικάρια συνδέονται στα νοτιοδυτικά με το χωριό Γερμασόγεια και από εκεί με την πόλη της Λεμεσού.

Το χωριό ήταν μέχρι το 1946 μεικτό και στη συνέχεια καθαρά ελληνικό και γνώρισε αρκετές πληθυσμιακές αυξομειώσεις. Το 1881 οι κάτοικοι ήταν 92 που αυξήθηκαν στους 136 το 1891, στους 159 το 1901, στους 197 το 1911, στους 227 το 1921 και στους 240 το 1931. Στη συνέχει το χωριό πλήγηκε από την αστυφιλία και οι κάτοικοι του μειώθηκαν στους 227 το 1946, στους 200 το 1960, στους 142 το 1973 και στους 113 το 1982. Στην τελευταία απογραφή που έγινε το 2001 οι κάτοικοι ήταν 300.

Το χωριό υπήρχε κατά τα Μεσαιωνικά χρόνια και πολύ πιθανόν να ήταν ιδρυμένο από τα Βυζαντινά χρόνια. Σε παλαιούς χάρτες βρίσκεται σημειωμένο ως Phinica, ως Einicaria και ως Emicaria σε χάρτη της περιόδου της βενετοκρατίας. Δεν είναι όμως γνωστό εάν το χωριό υπήρξε φέουδο οποιασδήποτε οικογένειας ευγενών.

Η ονομασία του χωριού προέρχεται, προφανώς από το δέντρο Φοινικιά, οπότε Φοινικάρια είναι τα μικρά δέντρα του Φοίνικα. Ονομασίες προερχόμενες από το δέντρο Φοινικιά συναντούνται πάρα πολλές στη Κύπρο.

Το χωριό βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη της Αμαθούντας και πιθανόν η περιοχή να ανήκε κατά την αρχαιότητα στο βασίλειο αυτό.

Οι κάτοικοι σήμερα στην κοινότητα ανέρχονται στους 300 περίπου εκ των οποίων οι 100 είναι ξένοι υπήκοοι (Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Ρώσσοι, Άραβες, Ιταλοί).

Η κοινότητα Φοινικαριών δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την πόλη όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών και συνάμα δεν έχει χάσει τα πλεονεκτήματα που έχει η διαμονή σε χωριό.

Αυτή την στιγμή υπάρχει ραγδαία οικιστική ανάπτυξη και το Κοινοτικό Συμβούλιο προχωρεί με ταχύτατους ρυθμούς στην κατασκευή αναπτυξιακών έργων.

Η κοινότητα διαθέτει πολιτιστικό κέντρο, κοινοτικό πάρκο, δανειστική βιβλιοθήκη και αμφιθέατρο.